Wonen, welzijn en zorg dicht bij huis op het platteland

Door Arnold Vosters, directeur Stichting Sint Joris

Op de eerste plaats is omtrent het wonen, het welzijn en de zorg op het platteland een uitsplitsing op basis van complexiteit nodig waarbij hoog complexe, specialistische zorg overgelaten moet worden aan de specialisten. Ik denk niet dat Sint Joris de pretentie moet hebben om bijvoorbeeld de complexe revalidatie of de acute psychiatrische zorg in Oirschot te gaan doen.

Sint Joris is wel van mening dat er in Oirschot een centrale verpleeghuisvoorziening moet komen waar (niet complexe) revalidatie en (niet complexe) chronische psychiatrie, maar ook verpleeghuiszorg geboden kan worden, zowel voor mensen met dementie als voor mensen met een chronische lichamelijke aandoening. Daarnaast moet Sint Joris in Oirschot het langer thuis kunnen wonen ondersteunen door er te zijn met een oplossing als het in de thuissituatie echt niet meer kan. Hospice zorg, een zorghotel, tijdelijke verblijfkamers zijn o.a. de mogelijkheden hiervoor. De complexiteit van bovengenoemde functies is dermate hoog dat deze geclusterd, effectief en efficiënt aangeboden kunnen worden. In de kleine kernen ziet Sint Joris uiteraard ruime mogelijkheden om nog langer thuis wonen te stimuleren. Ook zijn er mogelijkheden om in een aantal van de kleine kernen een kleinschalige voorziening op te zetten waarbij 2 keer een groep van 8 cliënten haalbaar zou kunnen zijn.


Belangrijke voorwaarden daarbij zijn:   

• Er moet voldoende vraag zijn voor een kleinschalige voorziening van 2 keer 8 cliënten.
  Clustering van doelgroepen in samenwerking met o.a. de verstandelijk gehandicaptenzorg.
• Samenbrengen van functies waarbij de zorg thuis (Awbz en Wmo) onderdeel uitmaakt van de kleinschalige voorziening.
• Inzet van domotica (elektronische hulpmiddelen) en samenwerking tijdens onrendabele uren zoals nachtzorg.
• Zorgtrajectbegeleiding, ketenzorg.
• Meer differentiatie in functies van medewerkers, waarbij ook arbeidsgehandicapten (o.a. wajongers) een kans krijgen.

Als we willen samenwerken, als geld niet de enige drijfveer is en als kwaliteit het belangrijkste uitgangspunt is,  dan is Sint Joris er van overtuigd dat we ook op het platteland hoogwaardige zorg en dienstverlening kunnen bieden. Waarbij de sociale cohesie toeneemt en mantelzorg en vrijwilligerswerk meer vanzelfsprekend zijn. Een mooi voorbeeld vind ik de Zorgcoöperatie in Hoogeloon die nu ook samen met Sint Joris en Lunetzorg een kleinschalige voorziening wil gaan ontwikkelen in Hoogeloon.


Er zijn dus nog heel veel uitdagingen voor beleidsmakers binnen wonen, zorg en welzijnsorganisaties en uiteraard zal ook de gemeentelijke, provinciale en landelijke overheden hier een steentje aan bij moeten dragen, waarbij een nauwe samenwerking met de gemeentelijke overheid een must is.

Een avondje met Oirschotse jongeren

Gisterenavond was er in de Ramblaz, het oirschotse jongerencentrum, een avond over de visie van jongeren over Oirschot. Het was een gezellige, rommelige en inspiratievolle avond. Betaalbare huisvesting is voor jongeren een belangrijk thema. Voor mij geen nieuws.

De aanwezige jongeren hadden een uitgesproken mening over de bevolkingskrimp op het platteland:

"Als je de jeugd niet aan je bindt dan stroomt het dorp van eiges leeg. Wij gaan misschien wel een tijdje weg om te studeren maar daarna willen we graag terug komen in ons eigen dorp om te nestelen."

Ook het groene karakter van Oirschot, zonder al te veel stank kwam ter sprake als een groot goed. Natuurlijk moesten er ook wat meer activiteiten voor kinderen georganiseerd worden.

Een leuk idee was om een snelverbinding tussen Oirschot markt en Eindhoven voor fiets en bus te realiseren, de Filias moet gewoon doorreiden naar Oirschot.

Wil de overheid het contact met jongeren houden zal er toch geïnvesteerd moeten worden in de nieuwe sociale media. Waar ondernemend Oirschot zeurde over de kosten werd door de jeugd glasvezelkabels als een vanzelfsprekendheid gezien.

Over opvoeding moet je met de jeugd niet praten. Dat moet je met de ouders bespreken. Het gebruik van drugs en alcohol valt op dit moment mee in Oirschot. Hoe meer je het verbied hoe aantrekkelijk het wordt.

Een voorziening als Ramblaz is net een plek waar je zonder te drinken of andere dingen te doen gewoon kunt zijn, zo hou je jongeren van de straat. Nog een tip voor de gemeente, zulke avonden moet je ook op scholen organiseren.

Wat ik vooral leuk vond was de ongedwongen ontmoeting tussen jongeren en de politiek. De jongeren hadden een duidelijke boodschap. Zorg voor goede scholing van politici en werk samen.

Bouwen voor en door jongeren

Iedere keer als ik bij het ophalen of wegbrengen van the Kids door Casteren rijd, zie ik komen van Westelbeers aan mijn linkerkant een mooi buurtje van niet echt kleine woningen, collectief gebouwd door en voor jongeren.

Volgens sommige is bouwen voor jongeren niet meer nodig op het platteland, want het vergrijst en ontgroent daar toch. Maar met een beetje inspanning is het misschien wel mogelijk om de ontgroeining wat af te remmen.

Op TV zag ik laatst een documentaire over de ontvolking in Zuid-Limbrg en natuurlijk moest daar het cliché plaatje bij van een stel hangende jongeren die riepen er is hier toch niets te doen, ik wil weg hier.

In mijn omgeving hoor ik vaak, kon ik maar een betaalbare woning, bouwen of kopen bij ons in het dorp. Na de wilde jaren en een afgeronde studie zijn er veel plattelands jongens en meiden die terug naar hun geboortegrond willen. Trouwens Zuidoost-Brabant is een aantrekkelijke kennisregio om te werken en de Kempen en de Peel dorpen zijn dan bij uitstek plekken waar het mogelijk is om kinderen in een beschermde omgeving op te laten groeien.

Als PvdA Brabant hebben we daarom in ons programma opgenomen dat het mogelijk moet zen om te bouwen voor jongeren op het platteland. Met collectieve zelfwerkzaamheid is het dan nog mogelijk om in het eigen dorp te blijven wonen.