Een perspectief voor: Linkse en rechtse volksverlakkerij en zaken die verdoezeld worden!

Door middel van reclames zetten zorgverzekeraars mensen aan tot shoppen, maar mensen met een wankele gezondheid komen niet in aanmerking voor de goedkope aanbiedingen. Het oorspronkelijke doel van verzekeren: samen de lasten en risico’s delen bestaat niet langer, en in plaats van solidair te zijn worden mensen met agressieve reclame boodschappen tegen elkaar uitgespeeld. Anderzijds moet worden voorkomen dat individuen of groepen die het niet nodig hebben, profiteren van voorzieningen. De protesten van de SP e.a. bij ieder incident in zorg en welzijn kan mensen al dan niet bewust legitimeren om zich zielig en afhankelijk te gedragen. Hierdoor zitten sommige mensen thuis zonder iets omhanden te hebben, terwijl een actieve deelname in de samenleving de kans op werk, eigenwaarde en gezondheid vergroot.
De kans op werk wordt steeds meer afhankelijk gemaakt van de eigen actieve inzet van de werkzoekende. De UWV is grotendeels gedigitaliseerd en heeft nauwelijks nog directe contacten met de werkzoekenden, terwijl die het persoonlijk contact juist hard kunnen gebruiken. Wie zijn oor te luister legt, hoort de klachten met bosjes.
Intussen wordt door Wilders en consorten de schuld gezocht bij “de buitenlanders die onze baantjes inpikken”. Ook Roemer vindt het ongewenst om buitenlandse werknemers naar Nederland te halen. Laten we vooral niet vergeten dat het de Nederlandse ondernemers zijn die de arbeidsmigratie op gang hebben gebracht. In de zestiger jaren van de vorige eeuw waren het de Turken en Marokkanen en nu worden de goedkope krachten uit Oost Europa hier naar toe gehaald. In de transportsector is in het internationale goederenvervoer het aantal Oost-Europese chauffeurs sterk toegenomen. Het gaat echter nog verder dan Europa: wij laten er ons op voorstaan dat we een belangrijk handelsland zijn, maar met de handel en wandel van onze internationale ondernemingen houden we wel de uitbuiting en armoede in grote delen van de wereld in stand
Intussen worden de arbeidsomstandigheden in eigen land verder verslechterd, gelegitimeerd door de economische crisis. Vaste arbeidscontracten worden nauwelijks nog gegeven, mensen met een beperking worden liever niet in dienst genomen, de termijn van ww-uitkering wordt teruggebracht en het groeiend leger van ZZP’ers wordt uitgeknepen. Met de complimenten aan ondernemend Nederland
Aan de andere kant van de lijn staan bestuurders met grootheidswaanzin die het fundament van de samenleving verpesten door graaigedrag en onverantwoord handelen met geprivatiseerde middelen. Het idee dat marktwerking beter is heeft zich op een aantal terreinen inmiddels uitbetaald in oplopende schulden die collectief moeten worden opgebracht; de belastingbetaler dokt wel. Wie durft nog te zeggen dat het privatiseren van collectieve diensten rendabeler en efficiënter is dan die diensten in handen laten van de overheden?
De kloof tussen bevolkingsgroepen wordt verder vergroot. Het gaat allang niet meer om objectieve nieuwsgaring, maar om klantenbinding in een vaak overvolle mediale markt. Dat leidt tot opbieden in extreme scoops.
Een toenemend aantal reclames zet aan tot zelfzuchtig gedrag door te suggereren dat je alles kunt hebben wat succesvolle mensen ook bezitten.
Heel veel dingen zijn niet wat ze lijken. Wie of wat kunnen we nog geloven, en op wie kunnen we nog vertrouwen in deze wereld van informatieoverload, verleiding, spionage en telefoontaps, of juist het op mysterieuze wijze verdwijnen van zo’n tap als het toevallig goed uitkomt.
We manipuleren en we worden gemanipuleerd, dit lijkt wel het nieuwe cement van de samenleving. Niet Amerika of Rusland zijn kampioen afluisteren maar ons aller Google. En als we het dan toch over manipulatie hebben. Laten we voortaan alle reclame boodschappen inruilen voor samenlevingstips
Politie, welzijs- en zorginstanties zijn verouderde bolwerken, die geen grip hebben op waar ze voor bedoelt zijn, een samenleving in goede banen leiden Het manipulatief en berekenend denken staat werkelijke participatie in de weg. Dit kan alleen doorbroken worden door de oude uitgeleefde organisatie af te breken en met een nieuwe sociaal gedrevenheid terug te keren naar de leefwereld, waar mensen elkaar kennen en iets van het samenleven willen maken. Terug naar lokale zelfsturende multidisciplinaire wij(k) teams die met twee benen in de samenleving staan, en die voorleven, voorbeeld gedrag en participatie als leidraad nemen. Net in een digitale samenleving liggen er mogelijkheden om het samenleven weer voorop te stellen

Raf Daenen en Willem Vermeulen, auteurs boek perspectief op maatschappij in crisis

Activeer de positieve krachten in de gemeenschap

De tien geboden 2.0

Dagelijks berichten over graaiers, draaiers en korte lontjes Wat is het perspectief op een maatschappij in crisis http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/12/dagelijks-berichten-over-graaiers.html

In Middelbeers, een kleine kern van de gemeente Oirschot, wordt veel levendigheid en leefbaarheid georganiseerd. In het oog springen vooral de sprankelende culturele activiteiten. De Beerzenaren delen graag hun inzichten over hoe je met dit soort activiteiten de positieve krachten in de gemeenschap kunt activeren.

1.       Richt je op het organiseren, niet op de organisatie. Beweging en gerichtheid op opbrengst in de toekomst zijn leidend, structuren zijn dienend en faciliterend. Grijp het momentum door eerst los te laten. Geef verantwoordelijkheid en ondersteun binnen de kaders.

2.       Zoek naar, activeer en faciliteer ‘cultuurdragers’ die de drive, inspiratie en betrokkenheid hebben en gedreven worden door de mogelijkheid waarde te creëren en voor wie aanzien en geld geen of een sterk secondaire rol spelen.

3.       Help het toeval een handje door mensen die elkaar en/of elkaars cultuur niet kennen bij elkaar te brengen. Verbind mensen vanuit het perspectief van samenwerken, samenleven en samen leren. Juist uit onverwachte kruisbestuivingen komt energie vrij.

4.       Realiseer activiteiten die ruimte bieden om een nieuwe werkelijkheid te creëren. Ga daarbij uit van de eigenheid van individuen en de gemeenschap. De nieuwe werkelijkheid bestaat in eerste instantie uit verhalen, zoals goede voorbeelden. Vele verhalen samen vormen een uiteindelijke cultuurverandering. Die kost tijd: neem en geef die tijd.

5.       Gebruik cultuur als katalysator voor het versterken van sociale cohesie en leg daarbij waar mogelijk accenten op het gebied van de zorgzame samenleving.

6.       Breng het besef van urgentie over: WIJ.  De westerse mens wordt in toenemende mate afhankelijk van de ander, onder andere doordat we ons steeds meer (moeten) specialiseren. Elkaar leren kennen is cruciaal om ons als gemeenschap verder te kunnen ontwikkelen.

7.       Omzeil de oude structuren, machtsblokken en krachten als die een positieve ontwikkeling in de weg staan, maar blijf tegelijkertijd ook met ze in gesprek en laat door te handelen zien dat ze zich moeten herbezinnen op hun rol in de samenleving.

8.       Durf klein te denken en groots te delen. Deze tijd wordt bepaald door de gedachte van de zwerm, waarbij vele kleine initiatieven samen een grootse beweging neer kunnen zetten.

9.       Iedere gemeenschap is uniek met unieke eigen krachten. Kopieer niet een-op-een en verwacht niet van anderen dat ze je voorbeeld een-op-een volgen. In de gedeelde ervaringen zit wel een begrijpbaar, maar vaak ook niet te grijpen patroon. Iedere activiteit zal dan moeten beginnen met de inzet van een flinke investering op creativiteit.

10.   Breng het besef over dat duurzaamheid de enige richting is die op langere termijn houdbaar is, voor de mens, voor de natuur én voor de economie.

Raf Daenen, Frans Verouden, Erno Mijland

 

linkse hobby

Artikel in blad Rood PvdA

Raf Daenen fractievoorzitter  van de  PvdA in Oirschot  en auteur van het boek Perspectief op een maatschappij in crisis: een antwoord op het grote graaien, samen leren, samen werken en samen leven, 
http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/12/voorleven-samenwerken-samenleven.html
Elke dag begint en eindigt hij met een blik op de schapen.

Toen Raf in 1984 met zijn vrouw in een natuurreservaat in Noord-Brabant ging wonen, namen ze drie schapen. En vanaf dat moment ontstond bij hemeen passie voor het houden van de evenhoevige dieren. De zorg voor dier en omgeving zit de boerenzoon in zijn bloed, vol enthousiasme praat hij over zijn mens- en diervriendelijke veehouderij. Vanachter zijn keukenraam kijkt Daenen uit op de schitterende plek waar zijn lievelingsdieren lopen. ‘Ik bied

ze niet alleen rust en veel ruimte, maar zorg ook dat ze tegen weer en wind beschermd blijven. Niet al te lang geleden heb ik zelf met tweedehands materiaal een schuilhut vernieuwd, zodat ze er ook deze winter weer warmpjes bij zitten.’ Op de
veehouderij kan iedereen leren over de cyclus van het leven die Daenen als schapenhouder van zo dichtbij meemaakt. ‘Ik ontkom natuurlijk niet aan harde confrontaties zoals doodgeboren
lammeren, maar hard is ook mooi.’ Op die manier leren zijn kinderen over de vergankelijkheid van het leven en leert hij zelf het leven te nemen zoals het komt. Hij kan het schapenhouden
iedereen aanraden. ‘Tegenover de harde kant van het schapenhoeden staan vooral hele mooie momenten, zoals het ter wereld brengen van lammeren en het leven in de natuur met de dagelijkse momenten van bezinning.’ Hoewel Daenen hulp krijgt van zoon Jan en van een vriend uit de buurt met veel verstand van schapen, doet hij het meeste werk toch echt zelf. De meerderheid van de lammeren verkoopt hij. ‘Maar de mooiste houd ik zelf.’

Oirrschotse politiek best leuk

Een beetje trots en tevreden, het politieke jaar zit er op

In de raadsvergadering van dinsdag stonden toch nog enkele belangrijke punten op de agenda.

Zo moesten er nog enkele plooien glad gestreken worden naar aanleiding van het wanbeheer en graaien bij de woningcorporatie Laurentius. Daardoor kan Oirschot toch sociale huur- en koopwoningen blijven bouwen. We hebben ook een visie op ondernemend Oirschot vastgesteld. Voor de kerntaken discussie hebben we kaders gesteld. Als PvdA Oirschot-de Beerzen vinden we  dat Oirschot als zelfstandige gemeente voorop moet staan ( http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/06/opinie-onderschat-kracht-kleine.html ) . Wij willen samenwerken in een groot regionaal verband en willen vanuit onze eigen kracht als ‘cultuurhistorische groene gemeente`` aansluiten op de Brainport. Verder staat een actieve zelfredzame gemeente wat ons betreft voorop met een goed vangnet voor degenen die het niet redden. Dat betekent redelijke tarieven voor de thuiszorg en werken aan zorgzaamheid in wijken en buurten. Ook een goed toegeruste vrijwillige brandweer behoort een bijzondere en gewaardeerde plek in onze gemeente te houden.

Ook al zitten we als PvdA niet in de coalitie, toch leveren we goede en constructieve bijdragen aan de Oirschotse gemeenschap en het bestuur. Het afgelopen jaar zijn er duidelijke kaders gesteld voor het Bestemmingsplan Buitengebied. De PvdA staat voor een dier- en mensvriendelijke veehouderij. Ook al moest er voor het Buurtschap Huijgevoort door de zure appel gebeten worden.

Als PvdA denken we actief met de wethouder maatschappij mee om de privatisering van de sportaccommodaties succesvol te laten verlopen. We denken ook mee bij het vormgeven aan een lokaal loket en een Centrum Jeugd en Gezin dichtbij en dienstbaar aan de gemeenschap.

Bij het bewaken van de Oirschotse financiën nemen we onze verantwoordelijkheid in de commissie van de rekening. Naast zuinigheid met vlijt is het zaak om de middelen, vrijgekomen bij de verkoop van het woningbedrijf, ten nutte te laten komen aan het bouwen van sociale huur- en koopwoningen voor onze jeugd.

En we zijn trots dat we als Oirschot zorgen voor goede accommodaties voor het basisonderwijs door het bouwen van 2 nieuwe basisscholen. Nu nog aan de slag in Spoordonk zouden we als PvdA zeggen.

Verder zitten we samen met de wethouder Openbaar Beheer en het CDA achter de provincie aan om de knelpunten van de Kempenweg voortvarend aan te pakken.

Voor het komende jaar is het speerpunt van de PvdA de gemeentelijke organisatie, Van beheersen naar faciliteren en voorleven,  http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/12/voorleven-samenwerken-samenleven.html slank en ondernemend, dienstbaar aan de gemeenschap.

Wij wensen U en de Uwen een zalige Kerst en een prettige jaarwisseling en bedanken iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan onze mooie dynamische gemeente. De politieke cultuur is gezond en in samenwerking krijgen we dingen voor elkaar. We zitten er ten slotte niet voor ons zelf.

Bedankt en tot in het nieuwe jaar

Namens PvdA Oirschot-de Beerzen

Afra Pronk en Raf Daenen 0646298931

Dagelijks berichten over graaiers, draaiers en korte lontjes

Perspectief op een maatschappij in crisis

Raf Daenen & Willem Vermeulen
978-90-5931-769-7
2012, 113 pagina’s
€ 14,50

De kranten staan vol met nieuws over de economische crisis: we moeten nog meer gaan bezuinigen en inleveren. In schril contrast hiermee zijn er ook dagelijks berichten over graaiers en draaiers in onze samenleving. Denk aan Amarantis, Armstrong, Stapel, de banken, instanties in de zorgverlening, woningcorporaties en korte lontjes op de velden. Tevens lijkt vanuit het beleid de boodschap te komen dat burgers zelf verantwoordelijk zijn voor goed samenleven en voor het eigen welzijn. Zo kan de Wet maatschappelijke ondersteuning worden geïnterpreteerd. Door deze ontwikkelingen gaan veel mensen zich onzeker voelen of ze voelen zich in de steek gelaten. Deze mensen gaan zich afkeren van maatschappij en politiek of op extreme politieke partijen stemmen. Ook constateren we gebrek aan structuur in beleid en opvoeding, wat kan leiden tot mensen die impulsief op elke prikkel reageren, en daartoe bieden moderne media alle gelegenheid.

In het boek Perspectief op een maatschappij in crisis wordt het standpunt gehuldigd dat het noodzakelijk is om structuur aan te brengen en mensen en organisaties aan te spreken op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Mensen hebben behoefte aan steun en positieve communicatie enerzijds, en duidelijke doelen, kaders en toezicht anderzijds. Dit is nodig om tegenwicht te bieden aan een voortdurend bewegende spektakelmaatschappij, en om het risico te verminderen van handelen uit eigenbelang, van een overdreven zelfbeeld, en van het niet kunnen omgaan met teleurstellingen.

Gelukkig zijn er in de kleine wereld nog genoeg voorbeelden van goede initiatieven, waarbij burgers opkomen voor zwakkeren in de samenleving. Zulke initiatieven kunnen zich als een olievlek uitbreiden en de samenhang in gemeenschappen versterken. Dit verdient ondersteuning vanuit de grote wereld, waarin niet alle aandacht uit moet gaan naar economie en financiën, maar juist geïnvesteerd moet worden in het verbeteren van de kwaliteit van samenleven. Maatschappelijke sleutelfiguren zouden hier het voortouw moeten nemen en het goede voorbeeld geven, en maatschappelijke professionals zouden de creatieve confrontatie moeten aangaan, en niet alleen vanuit protocollaire verantwoording handelen.

Voor meer informatie, contact met de auteurs of het aanvragen van een recensie-exemplaar mailt u naar info@boomlemma.nl. 0646298931

Voorleven, samenwerken, samenleven, samenleren

Van beheersen naar faciliteren en voorleven

V.l.n.r. Frans Verouden, Harrie van Hoof, Ellen Visser, Raf Daenen en Ed van de Voort

Middelbeers is een kleine kern in de gemeente Oirschot. Hoewel ik geen geboren en getogen Beerzenaar ben, voel ik me meer dan thuis in de gemeenschap.

Een van de redenen daarvoor is dat we hier op een mooie manier levendigheid en leefbaarheid organiseren. We doen dat met zo weinig mogelijk structuur, in wisselende samenstellingen, op basis van het samenbrengen van talenten en gedrevenheid. Organiseren gaat hier organisch.

Afgelopen jaren resulteerde dat onder andere in de organisatie van unieke culturele evenementen, zoals het Eerste Internationale Nachtburgemeesterscongres, het Hartje Zomer Festijn en de speelfilm In naam van de vader. Allemaal producties waaraan vele dorpsgenoten een steen of steentje hebben bijgedragen. Cultuur is een krachtige katalysator om ook andere doelen te bereiken. Samenhang, plezier, opvoeding. Zo proberen we met de Beerse Jutkampioenschappen de jeugd bewust te maken van het vele zwerfafval in de omgeving. Niet met het wijsvingertje, maar met een leuke activiteit.

Gisteren kwamen we met enkele bevlogen kartrekkers uit het dorp bij elkaar bij Raf Daenen, met Willem Vermeulen auteur van het boek 'Perspectief op een samenleving in crisis'. Op tafel een brunch én twee vragen: hoe zouden we andere gemeenschappen kunnen inspireren met onze ervaringen en hoe zouden we onze energie nog doelgerichter kunnen inzetten voor het beantwoorden van de grotere vragen die momenteel op ons afkomen?

Die grote vragen hebben te maken met de crisis, of beter gezegd: met de onderliggende transitie die onze samenleving doormaakt. Het oude systeem (de industriële samenleving) is niet meer te handhaven. De overheid wil de burger en organisaties willen hun medewerkers activeren. Meedoen, écht samen leven, échte waarde creëren en verantwoordelijkheid nemen, daar gaat het om!

Wie mee wil doen wordt echter al snel geconfronteerd met de vertegenwoordigers van het oude systeem die niet alleen vastzitten in het paradigma van meten, beheersen, aansturen, regels en protocollen, maar zich hierin zelfs nog sterker lijken vast te bijten. Uit angst, uit verantwoordelijkheidsgevoel. Dat werkt contraproductief, ontmoedigend voor al die mooie initiatieven van onderop. Niet dat die daardoor allemaal verloren gaan. Ik zie steeds meer groeperingen die de traditionele structuren succesvol weten te omzeilen. Met een knipoog zou je dit neo-anarchisme kunnen noemen: niet het afzetten tegen de macht (anarchisme) als leidraad, maar 'de macht' negeren om de dingen te doen die je belangrijk vindt.

Wat zouden organisaties en de overheid dan wel kunnen doen om burgers en medewerkers te activeren? Het begint bij drempels wegnemen, faciliteren en ruimte geven. Wie een positieve verandering voorstaat kan daarnaast vooral veel bereiken door 'voorleven'. Voorleven is een mooi Nederlands woord voor 'practice what you preach'. Laat als leider, als leidinggevende, als opvoeder in je doen en laten zien waar je voor staat. Of met de wijze woorden van Mahatma Ghandi: 'Be the change thant you wish to see in the world'.

Terug naar een kleine gemeenschap en de vragen die op tafel lagen. Met de voorbeelden uit het boek van Raf en Willem en het online delen van ervaringen en kennis kunnen we inspireren. Daar hoort altijd een 'disclaimer' bij: wat in de ene situatie werkt, hoeft dat niet te doen in een andere situatie. We blaten liever niet als marketeers over het 'Beers model'...

Wat betreft het doelgerichter inzetten van de energie denk ik er vooral aan nog meer te gaan doen met de kracht van de ontmoeting, juist tussen mensen die elkaar normaal gesproken niet zo gemakkelijk ontmoeten. Daar ontstaat innovatie en wederzijds begrip. Beide zijn keihard nodig. We hebben vernieuwende antwoorden nodig. En we zijn meer dan ooit én in toenemende mate afhankelijk van elkaar.

Mede geïnspireerd door de column 'Afdwingen' van Edwin de Bree.

Geplaatst door Erno Mijland op 11:58