Alles kan altijd beter: Samen ben je slimmer

Op een andere manier kijken naar problemen en uitdagingen in een dorpsgemeenschap... 25 betrokken mensen uit de Beerzen en omgeving verdiepten zich op 30 januari in een aantal maatschappelijke vraagstukken tijdens het Creative Community Café in Gasterij de Kemphaan in Middelbeers.

Tijdens de avond, begeleid door Raf Daenen en Erno Mijland, werkten de deelnemers met een variant op de zogenaamde World Café-methode. Groepen met een in drie ronden wisselende samenstelling van deelnemers met verschillende achtergronden, worden daarbij uitgedaagd met een open blik te kijken naar een vraagstuk. Eerst wordt het vraagstuk gedefinieerd, vervolgens worden zo veel mogelijk oplossingen bedacht die daarna worden aangevuld en uitgewerkt. Ten slotte worden de mooiste oplossingen gekozen en gepresenteerd. Belangrijkste regel: denk in mogelijkheden in plaats van in beperkingen. Op deze avond bleek dat met twee uurtjes hard werken door 25 mensen en twee begeleiders een mooie opbrengst van slimme oplossingen kan worden bereikt. In deze bijdrage vatten we de opbrengst samen per besproken thema.

De bereikbaarheid in de Beerzen moet beter

Het openbaar vervoer van en naar de Beerzen is er de afgelopen jaren niet beter op geworden. Tegelijkertijd constateren we dat er de hele dag door nogal wat auto's van en naar de Beerzen rijden. Openbaar vervoer is een aanbodgestuurd concept. Zouden we dat niet kunnen omdraaien naar een vraaggestuurd concept? Concreet zou dat betekenen dat mensen die afhankelijk zijn van anderen voor hun vervoer een plek zouden moeten hebben om hun reisvraag neer te leggen. De digitale wereld biedt daarvoor volop mogelijkheden. Een app waarin reisvragen en -aanbod gematcht kunnen worden zou een oplossing kunnen zijn. We denken ook aan een centraal gelegen liftersplaats, bijvoorbeeld bij het Doornboomplein, om veilig in en uit te stappen. Liften 3.0 dus, waarbij veiligheid en vertrouwen de waarden zijn waarmee we dit samen vanuit eigen kracht (van de community) gaan doen. 

De tegengestelde belangen van horeca en sportkantines

Horecagelegenheden én sportkantines hebben inkomsten nodig om te overleven. Dat kan deze voorzieningen in een concurrentiestrijd brengen, waarbij de een de ander met prijzen en openingstijden kan tegenwerken. Hoe kun je daarmee omgaan? We denken dat een onafhankelijk regisseur de partijen met elkaar in gesprek kan brengen. Zoeken naar win-win-oplossingen is dan het doel van het gesprek, vanuit een goed zicht op alle randvoorwaarden. Voor die oplossingen kunnen we ook vaker kijken naar hoe men elders te werk gaat. Belangrijk is in een kleine gemeenschap om te beseffen dat er bijna altijd van beide kanten water bij de wijn gedaan moet worden. Het gemeenschappelijk belang moet steeds helder in beeld blijven.

Middelengebruik onder jongeren in de Beerzen

De aandacht voor drank- en middelengebruik onder jongeren in de Beerzen is verslapt. Eerdere initiatieven, zoals een sessie met een ervaringsdeskundige bij Beerse Boys heeft geen vervolg gekregen. We denken dat aandacht nodig is om jongeren bewust te maken van de risico's, zonder overigens paniek te zaaien. We denken dat ouders slecht op de hoogte zijn van het drugsgebruik onder jongeren. Meer aandacht voor middelengebruik kan door een bijeenkomst te organiseren met jongeren, ouders, deskundigen, bijvoorbeeld met de methodiek die ook op deze avond is gehanteerd. Jongeren moeten zelf praten en meedenken over goede afspraken. Jongeren leren het meest van andere jongeren die slachtoffer zijn geworden. Via (sport)verenigingen liggen hier ook kansen om in gesprek te gaan. Een veilig jeugdhonk, met begeleiding van een jongerenwerker, kan ook bijdragen net als een beter zicht krijgen op wat er speelt. Frequent aandacht besteden is erg belangrijk niet alleen vanwege de kracht van herhalen, maar ook omdat telkens nieuwe generaties jongeren op het punt komen dat ze verleid worden tot drank- en drugsgebruik.

Gebrek aan starterswoningen in de Beerzen

Jongeren uit de Beerzen komen nauwelijks aan de bak als het gaat om een betaalbare woonplek. Het alternatief is dan om de Beerzen te verlaten. Dat is om verschillende reden jammer, ook in het kader van behoud van voorzieningen in de kleine kernen. We denken dat er verschillende slimme oplossingen zijn om de betaalbaarheid voor jongeren van een woonplek te verbeteren. Dat gaat verder dan het werken aan de aanbodkant via flexibele inbreiding (het gebruiken van 'open plekken' binnen de bebouwde kom) en het bouwen van goedkope huur- of koopappartementen. De kunst is te denken vanuit de kostprijs in plaats van de vraag wat de koper kan betalen of lenen bij de bank centraal te stellen. Uit het verleden en uit andere plekken in Nederland kennen we slimme constructies, zoals HAT-woningen, duokoop (met een erfpachtconstructie; in Brabant niet een veelgebruikte toepassing), 'slimmer kopen' (kopen met subsidie, waarbij een deel van de subsidie bij verkoop terugvloeit in de woning zodat deze betaalbaar blijft) en werken met een bouwfonds. Dat laatste is op dit moment mogelijk niet haalbaar: vroeger verkocht Bouwfonds Zuid-Nederland huizen in samenwerking met de gemeenten (win-win) en werden hypotheken verstrekt door Hypotheek Fonds Nederlandse Gemeenten (win-win). Er zijn ook ideeën om de verplichte pensioenpremies voor jongeren deels vrij te maken voor investering in een koopwoning. We zouden de verschillende mogelijkheden duidelijker in beeld moeten brengen en samen met de doelgroep en betrokken partijen, zoals de gemeente, woningbouwcorporatie, ondernemers in de bouw en makelaars een krachtig plan moeten uitwerken.

Geen eigen plek voor de jeugd van 14-18 jaar

Voor jongeren van 14-18 jaar is geen eigen plek in de Beerzen. Enkele jaren geleden was er nog de jongerenbus, maar die bestaat niet meer. Ook de activiteiten van een jongerenwerkgroep zijn gestaakt. We denken dat jongeren meer te doen willen hebben in de eigen omgeving. Als inderdaad blijkt dat die behoefte er is, zouden we nu het ijzer moeten smeden omdat er een kans ligt in het voormalig bibliotheekgebouw. Qua ligging (tussen Oostelbeers en Middelbeers) en qua voorzieningen (sport en cultuur) een prima plek. We willen jongeren uit deze doelgroep bij elkaar brengen om ze mee te laten denken en mee laten werken aan het realiseren van een eigen honk, waarbij eigenaarschap een belangrijk uitgangspunt zou moeten zijn.

Speld

Er werd twee uur lang erg hard gewerkt in De Kemphaan door alle deelnemers. Tijdens het uitvoeren van de opdracht om individueel een aantal gedachten bij het eigen onderwerp op te schrijven kon je een speld horen vallen, tijdens de gezamenlijke brainstorms was iedereen actief betrokken. Deelnemers maakten actief gebruik van grote vellen papier om hun gedachten in beeld te brengen. Wie nog niet eerder met de werkvorm kennis had gemaakt, vertelde na afloop aangenaam verrast te zijn door wat de avond – in relatief weinig tijd – had opgebracht. Vooral het bij elkaar brengen van mensen met verschillende achtergronden droeg volgens de deelnemers bij aan het succes. 

En nu... verder

Mooi, al die ideeën, maar hoe zorgen we ervoor dat ze (voor een deel) ook uitgewerkt en uitgevoerd gaan worden. De initiatiefnemers van de avond, naast Raf en Erno zijn dat Frans Verouden en Ad Aben, willen graag helpen bij het verbinden van deelnemers

Dromen over wat voorbij is of actief vormgeven aan onze toekomst

Wat jammer, de Bieb gaat dicht.

Toch niet onbegrijpelijk, want soms waren er maar 10 bezoekers per opening. Het uitlenen van boeken kost bijna al meer dan wanneer je deze zou kopen en schenken. Is het nu tijd voor actie? Of hadden we eerder creatief na moeten denken over wat wel mogelijk is. Wat is er dan wel mogelijk, zult u zich afvragen? Welnu, in de moderne samenleving biedt een combinatie van nieuwe communicatietechnologie en oeroud vrijwilligerswerk mogelijkheden om te voldoen aan de informatiebehoefte of om te voorzien in het leesgenot van een boek. Gedacht kan worden aan een bibliotheek op de computer waar je doorheen kunt bladeren. Dit kan dan worden gekoppeld aan alle moderne multimedia en aan een dienst zoals vrijwillige boekbezorgers voor degene die nog een boek willen lezen, maar zelf niet in staat zijn om het op te halen. In alle kernen een afhaalloket kunnen inrichten, gecombineerd met een Dorpsplein/kerk Oostelbeers, de Vestakker of den Deel/kerk Spoordonk.

Niet alleen de bibliotheek stopt, ook de Rabobank wil haar kantoor sluiten in de Beerzen.  De kernen Oostelbeers en Spoordonk zijn al jaren aan het worstelen met de invulling van een multifunctionele accommodatie.

Als we niets doen en alleen maar stilstaan bij hoe het was, dan leidt dit enkel tot verlies ervaringen. Terwijl slimme combinaties , sociaal en creatief ondernemerschap en een actieve gemeenschap een nieuwe toekomst kunnen inluiden.

Ook bij de decentralisatie van WMO, CJG en de participatiewet moeten slimme aanpakken worden bedacht om het versleten gebouw van welzijn en zorg te vervangen. Zo niet raken we verstrikt in verouderde structuren met een lappendeken van functionele eilandjes, die we middels allerlei dure lapmiddelen, netwerken en coördinatiesystemen proberen samen te brengen. Dan klopt het dat 40% van de dienstverlening wordt verprutst aan niet effectieve activiteiten, ofwel oeverloos overleg.
Met creativiteit en sociaal ondernemerschap zouden we als we alle middelen op één hoop gooien (+/- 4 milj) één multifunctioneel Oirschots buurt en jeugdzorg en welzijnsorganisatie  kunnen maken. Vanuit deze basis wordt dan vorm gegeven aan verzorging, verpleging, maatschappelijke ondersteuning en participatie. De huisvestingsmogelijkheden van een dergelijke organisatie liggen voor het oprapen.  In Oirschot en Middelbeers zouden de bibliotheekgebouwen hier uitermate geschikt voor zijn. In Oostelbeers kun je denken aan een nieuw Dorpsplein/Kerk, en in Spoordonk een nieuwe Deel/Kerk.
Waar het om gaat is dat we het oude durven los te laten, wanneer het niet meer functioneert. We moeten het lef hebben om een nieuwe functie en vorm te lanceren, gebruik makend van  de verrassende combinatie van mensen en nieuwe technologische en mediamogelijkheden.
Van nostalgie naar pragmatiek en voortvarend samen zaken aanpakken,
groeten Raf

Talkshow Beers' Gebuurt van start

Boerderijen door de ogen van Beerse basisschoolleerlingen. Hoe smaakt bier gebrouwen in de Beerzen? Kees van Dommelen vraagt zich af wat Beerse Boys doet tegen agressie op het voetbalveld? Peter Hems spreekt over de actie 'Beers in de bres voor ALS'. Een verhaal door de voorleeskampioene van Oirschot, Evi Kisjes... Aanstaande zondag vanaf 15.30 uur alle aandacht voor deze en andere onderwerpen tijdens de eerste editie van de live talkshow Beers' Gebuurt. Presentator Jan Moeskops en tafeldame Neeltje Mulders ontvangen in Ons Mevrouw aan het Doornboomplein in Middelbeers gasten en talenten uit de Beerzen. Op het gevarieerde programma staan verder een gesproken column door Rens van Ginneken en optredens van Margret Engel en haar zanglesleerlingen en Maartje van Gestel met muziek uit de film Intouchables. Het programma sluit om ongeveer 17.00 uur af met een culturele agenda mét voorproefjes. Omroep Oirschot zendt de talkshow live uit op de radio.

De talkshow is bedoeld om in een gezellige sfeer kennis te maken met dorpsgenoten van jong tot oud en hun belevenissen en verhalen. Daarnaast biedt de show een podium aan talent uit de Beerzen. Beers' Gebuurt is een idee van 't Interieur. De redactie wordt gevormd door Raf Daenen, Jan den Otter, Rens van Ginneken en Erno Mijland. Zij leggen momenteel de laatste hand aan het programma. Het is de bedoeling dat de talkshow vaker georganiseerd gaat worden, met name in de donkere maanden. Meer informatie over het programma van aanstaande zondag op www.tinterieur.com.
Voor info tel Erno Mijland 0135142390 erno@mijland.nl
                    Raf Daenen 0646298931 r.daenen@fontys.nl

“Visie op verregaande samenwerking”: Oirschot een zelfstandige parel en verbindende schakel in Brainport

Amendement: Oirschot een zelfstandige parel en verbindende schakel in Brainport

De gemeenteraad van Oirschot, in besluitvormende vergadering bijeen op dinsdag 26 februari 2013, ter behandeling van het raadsvoorstel “Visie op verregaande samenwerking”.

Overwegende dat:

·        we als raad het college duidelijke handreikingen willen geven over het toekomstig samenwerkingsperspectief;
·        De Visie van het college om in te zetten op niet vrijblijvende thematische netwerksamenwerking met maatschappelijke instellingen, bedrijfsleven, burgers en overheden enige aanscherping behoeft.
·        We als raad het aantal samenwerkingsverbanden beperkt willen houden.
·        De landelijke overheid, Democratische kracht- Financiële kracht en Bestuurskracht vrijwillig dan wel dwingend wil opleggen en  de huidige Kempensamenwerking dit ons inziens onvoldoende kan bieden.
·        Oirschot een financieel gezonde gemeente is
·        Oirschot een krachtige en actieve gemeenschap heeft, waar zorg voor elkaar en participatie daadwerkelijk vorm krijgt in creatieve initiatieven vanuit die zelfde gemeenschap
·        Oirschot landschappelijk, cultuur-historisch en ondernemend de regio veel te bieden heeft
·        Oirschot een actieve verbindende schakel wil zijn tussen stad en platteland
·        De primaire focus richting toekomst ligt op de stedelijke regio Eindhoven;
·        Oirschot voor de gemeente Eindhoven een belangrijke taak als centrum gemeente ziet, zeker in het kader van de grote decentralisaties mbt CJG, WMO en WWV

Besluit:

1.      Om op basis van de ‘Visie op verregaande samenwerking’ in te zetten op niet vrijblijvende thematische netwerksamenwerking met maatschappelijke instellingen, bedrijfsleven, burgers en overheden;
2.      Om als zelfstandige gemeente in regio verband intensiever duurzaam samen te werken met de stedelijke randgemeenten (Eindhoven als centrum gemeente en Veldhoven en Best als primaire partners).
3.      Ordenende keuzes te maken in functie van de volgende uitgangspunten:
·        Oirschot wil een actieve bijdrage leveren aan de Brainport regio. Hierbij te onderzoeken of een aandeelhouderschap van Brainport Development haalbaar is ( voor de behandeling van de kadernota inzichtelijk te hebben);
·        De decentralisatieopgave in het sociale domein (WMO, CJG, WWV) in samenwerking met het stedelijk gebied en/of in SRE-verband op te pakken;
·        Wat betreft het thema economie/werken de samenwerking met Eindhoven en de stedelijke randgemeenten te intensiveren,
·        Nadrukkelijk te onderzoeken of samenwerking met de stedelijke randgemeenten ook mogelijk is op andere thema’s binnen het convenant ‘gaSGEven’, te weten (volkshuisvesting/wonen, financiering en governance);
·        Als Scharnierpunt en ter versterking van het landelijke gebied te blijven participeren in het Streekplatform Brabantse Kempen en de Streekraad Het Groene Woud
·        Nadrukkelijk te onderzoeken of andere samenwerkingsverbanden geschrapt c.q. samengevoegd kunnen worden.

En gaat over tot de orde van de dag

Namens: D66, Dorps Visie, De Gewone Man, VVD, CDA, PvdA,

Oirschot de parel van brainport

Doelgerichte en ordelijke samenwerking: opschalen gemeenten een non-discussie

We moeten zorgvuldig met gemeenschapsmiddelen omgaan! Maatschappelijke functies moeten op het juiste schaalniveau worden gerealiseerd. Voor een ziekenhuis hebben we een verzorgingsgebied van 400.000 inwoners nodig, voor een GGZ instelling misschien wel het dubbele en voor gespecialiseerde en gedwongen jeugdzorg is zelfs de SRE-regio te klein.
Het gaat in essentie om de vraag hoe samenwerking efficiënt kan worden georganiseerd. Ondersteunende infrastructuur waar iedereen recht op heeft en gebruik van maakt (zoals water, elektriciteit, openbaar vervoer, informatie, onderwijs en zorg) kan door standaardisatie efficiënt in samenwerkingsverbanden georganiseerd worden.  
We moeten ook van het beeld af dat de overheid alles moet organiseren en dat ook beter kan. Kijk naar onze economische samenwerking. Hier vervult het SRE slechts een financieel marginale rol; het is het samenwerken in de triplehelix (overheid, kennisinstellingen en overheid) dat Brainport op de kaart zet.
Ik onderscheid twee niveaus van gemeentelijk functioneren. Het ene is het niveau van de leefbaarheid (jeugd, onderwijs, verenigingen van cultuur en sport, participatie en zorg voor elkaar). Op dit niveau verschillen stadsdelen en dorpen niet zo veel van elkaar. Het aantal inwoners ligt hier in de orde van grootte van zo’n 20.000. Willen we dat mensen verantwoordelijkheid voor elkaar nemen dan is overzicht, betrokkenheid en identificatie noodzakelijk. De decentrale krachten moeten we koesteren. En, hoewel nieuwe media steeds grotere werelden ontsluiten, zal het uitvoeren van allerlei leefbaarheidsactiviteiten toch in de nabijheid moeten gebeuren. (Activeer de positieve krachten in de gemeenschap http://rafdaenen.blogspot.com/2012/12/activeer-de-positieve-krachten-in-de.html?spref=tw ).
Als overheid hebben we hier de verantwoordelijkheid om aan te sluiten op initiatieven, te zorgen voor enige infrastructuur en vooral faciliteren en ondersteunen, laat honderd bloemen bloeien en maak er een mooi boeket van.
Het tweede niveau betreft omvangrijke functies, van infrastructuur van informatie en energie tot wegen, water en afval, bestemmingsplannen, vergunningen en handhaving (RUD), veiligheid (GOR; politie, brandweer en ambulances), GGD, GGZ, ziekenhuizen. Dit moet in grotere verbanden, met een goede logistiek van samenwerken worden gerealiseerd.
Zeker ook gegeven de nieuwe overkoepelende activiteiten van de decentralisaties (WMO, CJG, en WWV) is het zaak om te kijken naar de logica van samenwerken. In tegenstelling tot de huidige werkelijkheid, die een lappendeken is van verschillende samenwerkingsverbanden dient de samenwerking over de grenzen van gemeenten heen gerichtheid en eenduidigheid te krijgen. De belangrijkste sociaaleconomische samenwerkingsverbanden liggen voor Oirschot b.v. richting Best en Eindhoven. Terwijl in de gemeentelijke organisatiesfeer nu de blik is gericht op de Kempen, en onze wsw functie is gekoppeld aan de Mijerij niet logisch maar wel de werkelijkheid.
Het vragen naar een centrale regie in overzichtelijke veelvouden van 20.000 is utopisch maar zou ons van veel ongemakken bevrijden.

We leven in de wereld van nu. Laat ons proberen logische en aansluitende samenwerkingsverbanden tot stand te brengen als het gaat om de decentralisaties van WMO, CJG en WWV. De loketfuncties en het faciliteren van de leefbaarheid organiseren we op een schaal van 20.000, maar de overkoepelende, specialistische en ondersteunende activiteiten als GGZ, jeugdzorg, UWV, SD, WSW, GGD, regelen we of herordenen we in een regionaal en subregionaal verband met Eindhoven als centrumgemeente. En daarbinnen ordenen we subregio’s in consistente veelvouden van 20.000 inwoners.

Decentralisaties

Burgers zullen massaal gaan klagen

binnenlandsbestuur 23/11/2012

Decentralisatie, oorspronkelijk bedoeld om overheidstaken op het juiste niveau uit te laten voeren is zo langzamerhand de toverformule geworden om bezuinigingen van de nationale overheid af te wentelen op de decentrale overheden. Als decentralisatie tot ongelijkheid in verschillende regio’s of gemeenten leidt, dan schieten we het doel voorbij, want:
Jongeren in Leeuwarden of Westelbeers hebben recht op dezelfde ondersteuning en zorg.
Ouderen in Oirschot hebben recht op dezelfde voorzieningen als ouderen in Vaals.
Te ver doorgeschoten decentralisatie is de verkeerde strategie voor een belangrijke uitdaging. Die uitdaging is dat we burgers willen stimuleren om verantwoordelijkheid te nemen voor het samenleven dat binnen hun reikwijdte ligt.
Privatisering en concurrentie in de publieke sector is daarom niet de oplossing. Natuurlijk moet het stimuleren van zelforganisatie en het nemen van verantwoordelijkheid voor je omgeving dicht bij huis plaatsvinden. Maar wat constateren we? Bij de huidige wijze van decentralisatie komt de uitvoering nog verder van de burger af  te staan, want het resulteert in een opschaling en meer afstandelijkheid van UWV’s, ISD’s, jeugdzorg, enz.
Het succes van decentralisatie is afhankelijk van het samenspel tussen Rijk en gemeenten. Bij algemene beleidsdoelen, het stellen van kaders, en de belangrijkste sturingsmechanismen waaronder financiering, ligt de bal bij de landelijke overheid. De lokale organisatie en uitvoering komt voor rekening van de provincies en gemeenten.
Als alle voorzieningen op gemeenteniveau geregeld gaan worden dan leidt dit onvermijdelijk tot een grote diversiteit aan producten, kwaliteiten en procedures voor verstrekking. Dit blijft natuurlijk niet onopgemerkt, want burgers vernemen dat in de ene gemeente meer of andere voorzieningen mogelijk zijn dan in de andere gemeente. De media spelen hier graag op in, om aan te geven dat het systeem discriminerend werkt, en dat bepaalt de beeldvorming. Burgers zullen massaal gaan klagen als ze merken dat in de ene gemeente een betere voorziening tegen een lagere prijs wordt geleverd dan in de andere. Dergelijke signalen worden opgepikt door landelijke politici, die zich niet onbetuigd willen laten. In Kamerdebatten worden de decentrale overheden gelaakt, en om te laten zien dat men spierballen heeft, worden strikte uitvoeringsregels opgesteld en wordt meer controle geëist. De bureaucratische klaagsamenleving draait op volle toeren, zonder dat het probleem wezenlijk is aangepakt.
Hoe het anders en beter kan
De uitvoering van veel regelingen kan worden gedelegeerd. Landelijk moeten kaders voor verstrekking worden gesteld en in middelen worden voorzien. Ook moet nationaal worden geïnvesteerd in professionalisering die gericht is op zelforganisatie en het nemen van verantwoordelijkheid door burgers. De regionale en lokale overheden regisseren en controleren de uitvoering. Goed opgeleide professionals zorgen voor deskundige uitvoering dicht bij de burger. Verder moet duidelijk worden gemaakt wat de burger van de overheid kan verwachten en wat er van hem wordt gevraagd. Dan weet de burger waar hij aan toe is om in verantwoordelijkheid en zelforganisatie het goede voor elkaar te doen en daaraan zin te ontlenen.
Er worden geen oneigenlijke behoeftes geschapen en onnodige opschaling blijft achterwege.  Er kan gewerkt worden in kleine, weinig bureaucratische organisaties, die dienstbaarheid aan de samenleving als kernwaarde uitdragen.
Alles overziend zijn er twee grote uitdagingen. Een ligt bij de landelijke overheid die haar verantwoordelijkheid moet nemen voor de grote wereld en die op eerlijke wijze middelen en diensten moet verdelen en controleren. De andere uitdaging ligt bij de samenlevende burger die zijn verantwoordelijkheid voor de kleine wereld neemt of terugkrijgt. Met als verbindende factor de maatschappelijke professional die tot goed samenleven stimuleert en bij haperingen het juiste zetje weet te geven.

 

Raf Daenen en Willem Vermeulen, auteurs  van het boek “Perspectief op een maatschappij in crisis”.

 

Raadslid een Enerverend bestaan

Begroting, een coalitie die haar verantwoordelijkheid niet neemt

We hebben de begroting voor 2013 net binnen. Als PvdA maken we ons zorgen. Reeds 3 jaar op rij maken we als gemeente geen fundamentele keuzes. Deze coalitie van VVD/CDA/D66/DGM gedraagt zich niet verantwoordelijk voor onze gemeente financiën. Men speelt verstoppertje achter de rug van de burgemeester als Coördinerendportefeuille houder. Kortweg komt het er op neer dat na een in financieel opzicht niets opleverende Toekomstvisie, moeten we nu weer wachten op een Nieuw Konijn uit de Hoge hoed Kerntaken discussie. Onder tussen wordt er bezuinigd op de vaste formatie, en worden reguliere taken (13 milj.)zoals Bestemmingsplan Buitengebied uitbesteed aan dure externen op project basis. Natuurlijk gaan we als Oirschot niet meteen failliet, we hebben de miljoenen van het Woningbedrijf nog maar op deze wijze vloeien deze heel snel weg.

Laurentius en het Grote Graaien

En dan  te weten dat de SP io het woningbedrijf wilde weggeven aan Laurentius,   als gemeente zijn we waarschijnlijk de dans ontsprongen. Toch krijgen we het schaamrood op de wangen. De Grootste Graaiers zijn niet het domste. En dat allemaal door het liberale geloof dat marktwerking de prijzen zou drukken. Dit Graaiprobleem lossen we in Oirschot niet op. Maar deze rechtse feestjes, leiden tot Hebzucht, gaan wel ten koste van gewone huurders en frustreren de sociale woningbouw in Oirschot.

Geen herindeling wel samenwerken

Het is niet alleen maar kommer en kwel . Als Fractievoorzitters hadden we een boeiend gesprek met de provinciale Commissie die een analyse van de bestuurskracht van de Brabantse gemeenten maakt. Zie Weblog, onderschat de Kracht van Kleine gemeenten niet http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/06/opinie-onderschat-kracht-kleine.html .

We moeten eerlijk zijn de Samenwerking in de Kempen loopt niet lekker. Steeds weer zijn er Bestuurders uit de verschillende gemeenten die net wat anders willen dan anderen. We onderscheiden ons als Kempengemeenten onvoldoende om aanvullend aan elkaar te zijn.

We willen als PvdA Oirschot geen Herindeling. Als PvdA zijn we voorstander van regionale samenwerking. Dicht bij huis wat kan en regionaal samenwerken wat moet. Het Huidige SRE zonder al te veel bureaucratie is misschien wel de beste samenwerkingsvorm gegeven de gedecentraliseerde taken die op ons afkomen ( Jeugdzorg, Wet Werken naar Vermogen, WMO, Handhaving en vergunningen).

Motie Mauser moet van tafel

Voor de raadsvergadering van  23 oktober willen we bij het behandelen van de nieuwe erfgoed verordening, de zoveelste poging ondernemen om de motie Mauser van tafel te krijgen. Het behoud van onze cultuurhistorie is de moeite waard en de belangen van de huiseigenaar zijn in deze nu beter dan ooit beschermd.

Dorpsraad Oostelbeers doet Appel op CDA/PVDA over verkeersveligheid provinciale weg

Tot slot, als CDA en PvdA waren we in gesprek met een actieve dorpsraad van Oostelbeers. Al jaren praten we over verkeersveiligheid voor onze schoolgaande jeugd en de verkeersproblematiek op de Kempenweg. We willen samen de koe nog maar eens bij de horens pakken en zowel in Oirschot met wethouder Verhoeven en in de Provincie met Gedeputeerde van Heugden het gesprek aan gaan. Met mooie woorden en het zoveelste onderzoek schieten we niets op.

Dit voor nu en volgende week bij de uitnodiging voor de fractievergadering van 25 oktober gaan we nog wat dieper in op de Begroting van 2013. U kunt ons altijd benaderen op tel 06-46298931

Namens PvdA Oirschot de Beerzen, Raf Daenen

Perspectief op een maatschappij in crisis

Op 15 december verschijnt ons boek: "Perspectief op een maatschappij in crisis

We leven in een tijd van crisissen. Er is in de grote wereld een financieel economische crisis die een groot deel van de mensheid treft. Er is ook een maatschappelijke crisis waarvan de wortels zijn terug te vinden in het derde kwart van de vorige eeuw. Te denken valt aan de toenemende ontkerkelijking, de grenzen aan de groei, de val van de muur waardoor het vijanddenken wegviel, de schaalvergroting waardoor de functie van kleine gemeenschappen is weggevallen en het individualisme is toegenomen, de emancipatie van minderheden en de multiculturele samenleving die thans tot veel onrust leidt omdat ze aanzet tot extremistische denkbeelden. Tegelijkertijd groeit het cynisme en het wantrouwen in de politiek.

Voorts wordt geconstateerd dat ongebreidelde marktwerking en de neiging van mensen en organisaties om zoveel mogelijk materieel bezit of kapitaal te vergaren, het fundament van solidariteit kan aantasten. Ook het voortdurend wijzen naar anderen of het eisen van directe oplossingen voor individuele problemen door maatschappelijke instituties kan de bodem onder het samenleven uitslaan.

Gelukkig hebben crisissen niet alleen een negatieve uitstraling, ze leiden ook tot het verzetten van de bakens, ze zetten aan tot beweging, zoals in de dialectiek wordt beschreven. Uit crisis ontstaat vaak een nieuwe weg, of het zoeken naar andere oplossingen. De initiatieven daartoe vinden we in wat we noemen “de kleine wereld”, de directe sociale omgeving. In het boek worden vele voorbeelden gegeven van constructieve initiatieven in de kleine wereld .Er zijn interviews gehouden met personen die zich inzetten om medemensen op te vangen, hen mogelijkheden te bieden zich te ontplooien of om op kleine schaal maatschappelijke problemen op te lossen.

Met de interviews en positieve voorbeelden wordt aangetoond dat er genoeg veerkracht en daadkracht in de maatschappij zit om de geconstateerde problemen op te vangen. Er is perspectief, als we gezamenlijk zin kunnen geven aan ons bestaan, als we daarbij imperfecties kunnen accepteren, en als we ervaren dat het samen werken en samen leren een meerwaarde geeft die niet door materieel gewin kan worden geëvenaard. Zowel op de laag van organisaties, van leidinggevenden als van professionals kan de meerwaarde worden waargemaakt door samenwerking te stimuleren, door op inhoud te sturen en door maatschappelijke opvoeding te stimuleren. Maatschappelijk pedagogische activiteiten verdienen herwaardering, omdat ze zelfgroei mogelijk maken en  mensen tot zelfverantwoordelijk leven kunnen aanzetten.

Raf Daenen & Willem Vermeulen

Betrokken en bevlogen: Samenleven, samenwerken, samen leren

voorzet tot missie en visie

Maatschappelijk empowerment = Samenwerking aan samenleving. Maatschappelijke ontwikkelingen (WMO) en de betaalbaarheid van welzijn en zorg dwingen ons tot activerende en effectievere maatschappelijke keuzes.

H@T nieuwe samenwerken is niet vrijblijvend, we nemen onze verantwoordelijkheid:

Medewerkers van Fontys Socialestudies zoeken in functie van het nieuwe samenwerken de creatieve confrontatie, ontmoeting en ontwikkeling met studenten, de samenleving en haar ondersteunende professionals. Ook laten ze de goede beroepsattitude doorklinken door het juiste voorbeeldgedrag te vertonen.

Student zijn bij Fontys Socialestudies is niet vrijblijvend. Studenten weten zich gesteund en getoetst op hun actieve bijdrage aan maatschappelijk Empowerment. Er is behoefte aan minder afstandelijke reflectie, en aan meer samen acteren.

Professionals in het werkveld kunnen een appel doen op en weten zich gesteund door Fontys Socialestudies in hun zoektocht naar creatieve impulsen voor H@t nieuwe maatschappelijk samenwerken.

Burgers die zich inzetten in functie van H@t nieuwe samenwerken voor de samenleving zoeken we actief op, en ondersteunen we bij het vormgeven aan Maatschappelijk Empowerment.

Voorkomen is beter dan genezen

Fontys Socialestudies draagt een brede visie uit op samenleven, samenwerken en samen leren. De visie loopt van investeren in preventie tot een zorgend vangnet en als het moet met drang en dwang. Dit alles steeds in functie van H@t nieuwe samenwerken en maatschappelijk empowerment.

De aanpak omvat dan ook analyse, visieontwikkeling, verantwoordelijkheid nemen, creatieve confrontatie aangaan, educatie en vorming inzetten, maatschappelijk creëren, empowerment, cultuurintegratie, organiseren, signaleren, taakgericht werken, crisisinterventie, schuldsanering, sociale media, presentie, outreachend werken, dwingen en dringen, en nog meer.

 “Preach what you teach”, we doen wat we zeggen, je kunt van ons op aan, niet vrijblijvend maar wel spannend, samenleven, samenwerken, samen leren.