Een perspectief voor: Linkse en rechtse volksverlakkerij en zaken die verdoezeld worden!

Door middel van reclames zetten zorgverzekeraars mensen aan tot shoppen, maar mensen met een wankele gezondheid komen niet in aanmerking voor de goedkope aanbiedingen. Het oorspronkelijke doel van verzekeren: samen de lasten en risico’s delen bestaat niet langer, en in plaats van solidair te zijn worden mensen met agressieve reclame boodschappen tegen elkaar uitgespeeld. Anderzijds moet worden voorkomen dat individuen of groepen die het niet nodig hebben, profiteren van voorzieningen. De protesten van de SP e.a. bij ieder incident in zorg en welzijn kan mensen al dan niet bewust legitimeren om zich zielig en afhankelijk te gedragen. Hierdoor zitten sommige mensen thuis zonder iets omhanden te hebben, terwijl een actieve deelname in de samenleving de kans op werk, eigenwaarde en gezondheid vergroot.
De kans op werk wordt steeds meer afhankelijk gemaakt van de eigen actieve inzet van de werkzoekende. De UWV is grotendeels gedigitaliseerd en heeft nauwelijks nog directe contacten met de werkzoekenden, terwijl die het persoonlijk contact juist hard kunnen gebruiken. Wie zijn oor te luister legt, hoort de klachten met bosjes.
Intussen wordt door Wilders en consorten de schuld gezocht bij “de buitenlanders die onze baantjes inpikken”. Ook Roemer vindt het ongewenst om buitenlandse werknemers naar Nederland te halen. Laten we vooral niet vergeten dat het de Nederlandse ondernemers zijn die de arbeidsmigratie op gang hebben gebracht. In de zestiger jaren van de vorige eeuw waren het de Turken en Marokkanen en nu worden de goedkope krachten uit Oost Europa hier naar toe gehaald. In de transportsector is in het internationale goederenvervoer het aantal Oost-Europese chauffeurs sterk toegenomen. Het gaat echter nog verder dan Europa: wij laten er ons op voorstaan dat we een belangrijk handelsland zijn, maar met de handel en wandel van onze internationale ondernemingen houden we wel de uitbuiting en armoede in grote delen van de wereld in stand
Intussen worden de arbeidsomstandigheden in eigen land verder verslechterd, gelegitimeerd door de economische crisis. Vaste arbeidscontracten worden nauwelijks nog gegeven, mensen met een beperking worden liever niet in dienst genomen, de termijn van ww-uitkering wordt teruggebracht en het groeiend leger van ZZP’ers wordt uitgeknepen. Met de complimenten aan ondernemend Nederland
Aan de andere kant van de lijn staan bestuurders met grootheidswaanzin die het fundament van de samenleving verpesten door graaigedrag en onverantwoord handelen met geprivatiseerde middelen. Het idee dat marktwerking beter is heeft zich op een aantal terreinen inmiddels uitbetaald in oplopende schulden die collectief moeten worden opgebracht; de belastingbetaler dokt wel. Wie durft nog te zeggen dat het privatiseren van collectieve diensten rendabeler en efficiënter is dan die diensten in handen laten van de overheden?
De kloof tussen bevolkingsgroepen wordt verder vergroot. Het gaat allang niet meer om objectieve nieuwsgaring, maar om klantenbinding in een vaak overvolle mediale markt. Dat leidt tot opbieden in extreme scoops.
Een toenemend aantal reclames zet aan tot zelfzuchtig gedrag door te suggereren dat je alles kunt hebben wat succesvolle mensen ook bezitten.
Heel veel dingen zijn niet wat ze lijken. Wie of wat kunnen we nog geloven, en op wie kunnen we nog vertrouwen in deze wereld van informatieoverload, verleiding, spionage en telefoontaps, of juist het op mysterieuze wijze verdwijnen van zo’n tap als het toevallig goed uitkomt.
We manipuleren en we worden gemanipuleerd, dit lijkt wel het nieuwe cement van de samenleving. Niet Amerika of Rusland zijn kampioen afluisteren maar ons aller Google. En als we het dan toch over manipulatie hebben. Laten we voortaan alle reclame boodschappen inruilen voor samenlevingstips
Politie, welzijs- en zorginstanties zijn verouderde bolwerken, die geen grip hebben op waar ze voor bedoelt zijn, een samenleving in goede banen leiden Het manipulatief en berekenend denken staat werkelijke participatie in de weg. Dit kan alleen doorbroken worden door de oude uitgeleefde organisatie af te breken en met een nieuwe sociaal gedrevenheid terug te keren naar de leefwereld, waar mensen elkaar kennen en iets van het samenleven willen maken. Terug naar lokale zelfsturende multidisciplinaire wij(k) teams die met twee benen in de samenleving staan, en die voorleven, voorbeeld gedrag en participatie als leidraad nemen. Net in een digitale samenleving liggen er mogelijkheden om het samenleven weer voorop te stellen

Raf Daenen en Willem Vermeulen, auteurs boek perspectief op maatschappij in crisis

Hoe kunnen we zorg beter organiseren?

We horen ze dagelijks. Schrijnende verhalen over ouderen in verzorgingshuizen die de hele dag in hun pyjama op bed moeten liggen, wachtlijsten, slechte coördinatie rond medicijngebruik enzovoort.

Discussieer mee op linkin

http://lnkd.in/QZxNn9

hoe-kunnen-we-zorg-beter-organiseren.

 Het is natuurlijk niet het hele verhaal. Er zijn ook prachtvoorbeelden van hoe het wel kan in de cure en care in Nederland. Maar toch blijft het gevoel hangen: kennelijk zijn we er met al onze rijkdom, wijsheid en creativiteit niet toe in staat de zorg beter te organiseren. Ik vind dat moeilijk te accepteren.

Jarenlang is 'marktwerking in de zorg' als dé oplossing gepropageerd. In een recent artikel van Raf Daenen en Willem Vermeulen wordt deze oplossing fijntjes gefileerd. De argumenten van de auteurs zijn steekhoudend: marktwerking levert nieuwe problemen op, die ons gemakkelijk terug bij af brengen.

Een goed alternatief lees ik nog niet in het artikel. De auteurs doen een pleidooi voor meer preventie. Helemaal mee eens, maar hoe organiseer je preventie? Kun je een model bedenken waarbij 'preventie' loont? En hoe komen we af van de vraag: als iemand niet ziek wordt, hoe kan een onderneming/ondernemer in de zorg dan aan zo iemand verdienen? Er zijn nog veel meer vragen te beantwoorden. Zoals: hoe maken we de complexe zorgmarkt transparanter? En hoe vinden we een balans tussen solidariteit en keuzevrijheid als het gaat om verzekeren voor zorg?

Om een discussie hierover te faciliteren heb ik een Google Plus-community opgezet. Om hieraan mee te doen heb je een (gratis) Google-account nodig. De community heet Zorg organiseren. Je kunt je hiervoor aanmelden om mee te discussiëren.

Het artikel van Raf Daenen en Willem Vermeulen kun je hier downloaden als pdf.

Beiden tevens auteurs van boek Perspectief op een maatschappij in crisis, http://rafdaenen.blogspot.nl/2011/12/boek-recensie-perspectief-op-een.html

Activeer de positieve krachten in de gemeenschap

De tien geboden 2.0

Dagelijks berichten over graaiers, draaiers en korte lontjes Wat is het perspectief op een maatschappij in crisis http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/12/dagelijks-berichten-over-graaiers.html

In Middelbeers, een kleine kern van de gemeente Oirschot, wordt veel levendigheid en leefbaarheid georganiseerd. In het oog springen vooral de sprankelende culturele activiteiten. De Beerzenaren delen graag hun inzichten over hoe je met dit soort activiteiten de positieve krachten in de gemeenschap kunt activeren.

1.       Richt je op het organiseren, niet op de organisatie. Beweging en gerichtheid op opbrengst in de toekomst zijn leidend, structuren zijn dienend en faciliterend. Grijp het momentum door eerst los te laten. Geef verantwoordelijkheid en ondersteun binnen de kaders.

2.       Zoek naar, activeer en faciliteer ‘cultuurdragers’ die de drive, inspiratie en betrokkenheid hebben en gedreven worden door de mogelijkheid waarde te creëren en voor wie aanzien en geld geen of een sterk secondaire rol spelen.

3.       Help het toeval een handje door mensen die elkaar en/of elkaars cultuur niet kennen bij elkaar te brengen. Verbind mensen vanuit het perspectief van samenwerken, samenleven en samen leren. Juist uit onverwachte kruisbestuivingen komt energie vrij.

4.       Realiseer activiteiten die ruimte bieden om een nieuwe werkelijkheid te creëren. Ga daarbij uit van de eigenheid van individuen en de gemeenschap. De nieuwe werkelijkheid bestaat in eerste instantie uit verhalen, zoals goede voorbeelden. Vele verhalen samen vormen een uiteindelijke cultuurverandering. Die kost tijd: neem en geef die tijd.

5.       Gebruik cultuur als katalysator voor het versterken van sociale cohesie en leg daarbij waar mogelijk accenten op het gebied van de zorgzame samenleving.

6.       Breng het besef van urgentie over: WIJ.  De westerse mens wordt in toenemende mate afhankelijk van de ander, onder andere doordat we ons steeds meer (moeten) specialiseren. Elkaar leren kennen is cruciaal om ons als gemeenschap verder te kunnen ontwikkelen.

7.       Omzeil de oude structuren, machtsblokken en krachten als die een positieve ontwikkeling in de weg staan, maar blijf tegelijkertijd ook met ze in gesprek en laat door te handelen zien dat ze zich moeten herbezinnen op hun rol in de samenleving.

8.       Durf klein te denken en groots te delen. Deze tijd wordt bepaald door de gedachte van de zwerm, waarbij vele kleine initiatieven samen een grootse beweging neer kunnen zetten.

9.       Iedere gemeenschap is uniek met unieke eigen krachten. Kopieer niet een-op-een en verwacht niet van anderen dat ze je voorbeeld een-op-een volgen. In de gedeelde ervaringen zit wel een begrijpbaar, maar vaak ook niet te grijpen patroon. Iedere activiteit zal dan moeten beginnen met de inzet van een flinke investering op creativiteit.

10.   Breng het besef over dat duurzaamheid de enige richting is die op langere termijn houdbaar is, voor de mens, voor de natuur én voor de economie.

Raf Daenen, Frans Verouden, Erno Mijland

 

linkse hobby

Artikel in blad Rood PvdA

Raf Daenen fractievoorzitter  van de  PvdA in Oirschot  en auteur van het boek Perspectief op een maatschappij in crisis: een antwoord op het grote graaien, samen leren, samen werken en samen leven, 
http://rafdaenen.blogspot.nl/2012/12/voorleven-samenwerken-samenleven.html
Elke dag begint en eindigt hij met een blik op de schapen.

Toen Raf in 1984 met zijn vrouw in een natuurreservaat in Noord-Brabant ging wonen, namen ze drie schapen. En vanaf dat moment ontstond bij hemeen passie voor het houden van de evenhoevige dieren. De zorg voor dier en omgeving zit de boerenzoon in zijn bloed, vol enthousiasme praat hij over zijn mens- en diervriendelijke veehouderij. Vanachter zijn keukenraam kijkt Daenen uit op de schitterende plek waar zijn lievelingsdieren lopen. ‘Ik bied

ze niet alleen rust en veel ruimte, maar zorg ook dat ze tegen weer en wind beschermd blijven. Niet al te lang geleden heb ik zelf met tweedehands materiaal een schuilhut vernieuwd, zodat ze er ook deze winter weer warmpjes bij zitten.’ Op de
veehouderij kan iedereen leren over de cyclus van het leven die Daenen als schapenhouder van zo dichtbij meemaakt. ‘Ik ontkom natuurlijk niet aan harde confrontaties zoals doodgeboren
lammeren, maar hard is ook mooi.’ Op die manier leren zijn kinderen over de vergankelijkheid van het leven en leert hij zelf het leven te nemen zoals het komt. Hij kan het schapenhouden
iedereen aanraden. ‘Tegenover de harde kant van het schapenhoeden staan vooral hele mooie momenten, zoals het ter wereld brengen van lammeren en het leven in de natuur met de dagelijkse momenten van bezinning.’ Hoewel Daenen hulp krijgt van zoon Jan en van een vriend uit de buurt met veel verstand van schapen, doet hij het meeste werk toch echt zelf. De meerderheid van de lammeren verkoopt hij. ‘Maar de mooiste houd ik zelf.’

stimuleer burgerinitiatief en kom sterker uit de crisis

De huidige maatschappelijk economische crisis wordt in brede kring onderkend. Het vertrouwen in de politiek, de banken, de kerken, de gezondheidszorg en andere grote instellingen neemt af. Veel mensen voelen zich bedrogen en in de steek gelaten. Het gevaar is dat het onderlinge vertrouwen afneemt, dat mensen vervallen tot egoïsme, nationalisme of vreemdelingenhaat, dat de angst toeneemt en dat het fundament onder de samenleving wordt weggeslagen. In de media verschijnen verontrustende berichten dat de crisis toeneemt, en dat dit zelfs de ondergang van de huidige maatschappelijke ordening inluidt. Zo ontstaat een spiraal van negativisme die zich kan versterken en dan inderdaad tot chaos en verval leidt. Zover hoeft het naar onze mening zeker niet te komen. We kunnen keuzes maken, en we constateren dat er gelukkig organisaties en mensen zijn die kiezen voor openheid, constructiviteit, verantwoordelijkheid en compassie voor anderen. Daardoor ontstaan vooral in de wereld rondom ons opbouwende initiatieven. Die initiatieven kunnen, als ze worden gesteund door gevestigde maatschappelijke of politieke instituties, een toenemende positieve werking hebben. Bij veel initiatieven zijn gemotiveerde vrijwilligers de spil in de uitvoering. We noemen in Tilburg een initiatief zoals Dress for Succes. Dit is een organisatie die mensen die van een minimum moeten rondkomen voorziet van kleding om te gaan solliciteren. Ook kan worden gedacht aan sportverenigingen die aandacht besteden aan het belang van goede omgangsvormen en faire bejegening. Zo hebben onder meer de voetbalverenigingen RKSV Were Di en de Beerse Boys een statuut “normen en waarden” waarin is vastgelegd wat wel en niet kan binnen de vereniging. Als uitgangspunt geldt: “Respect voor de ander, geweldloosheid, aanspreekbaarheid op gedrag en op het bepalen van eigen grenzen bij wat toelaatbaar is en niet”. Van alle leden wordt verwacht dat ze de regels naleven. De Stichting La Poubelle, bestaande uit een kringloopbedrijf, een tuinderij en een sociaal eethuis biedt een uniek pakket van diensten en voorzieningen ten behoeve van Tilburgers die het moeilijk hebben in hun maatschappelijk bestaan. Prins Heerlijk, een lunchcafé en brasserie in Tilburg biedt plaats aan jonge mensen met leerproblemen of een verstandelijke beperking om te werken in de bediening, de keuken en de huishouding, onder leiding van een professioneel horecateam.
In de directe omgeving van Tilburg, in Middelbeers bestaat de stichting Kubes, die culturele evenementen organiseert. Er is een theaterproductie en een speelfilm gemaakt waar veel Beerzenaren belangeloos bij waren betrokken. Activiteiten zoals deze, en er zijn er nog meer, laten zien dat er veel kracht in de maatschappij bestaat om ook in tijden van krimpende economie en toenemende onzekerheid maatschappelijke vernieuwing of versteviging van maatschappelijk draagvlak te waarborgen. Op locaal niveau moeten in het kader van de Wmo de politiek en belangrijke maatschappelijke instituten ondersteuning bieden en het goede voorbeeld geven. Ook moeten de juiste prioriteiten worden gesteld. Helaas is dat niet altijd het geval; vrijwilligersorganisaties vallen vaak als eerste ten prooi aan bezuinigingen. Er wordt vaak “penny wise en pound foolish” gehandeld. Zo werd het maatschappelijk verantwoord ondernemen in Tilburg tot dit jaar beloond met subsidie, maar nu stopt dat. Buurthuiswerk wordt sterk gekort, waardoor buurthuizen met sluiting worden bedreigd. Dat betekent dat er in de toekomst nog meer een beroep op actieve vrijwilligers moet worden gedaan. We constateren dat er nog steeds draagvlak is om zich actief in te zetten, maar het is noodzakelijk dat overheden, maatschappelijke organisaties, managers en professionals en last but not least actieve burgers zichtbaar betrokken blijven. Als dat gebeurt kan de crisis een positieve wending krijgen. Het leidt dan tot vernieuwing zodat mensen en organisaties er sterker uit te voorschijn komen; voorleven.

Boek recensie: Perspectief op een maatschappij in crisis.

Aanbieding boek aan Socialestudies, studenten en Politiek

Samen leren, samen werken en samen leven

Dat we in een tijd van crisis leven is duidelijk. We hoeven maar het nieuws te volgen, of de krant erop na te slaan. De berichtgeving toont dat we thans van incident naar incident hollen. In veel tegenwoordige publicaties wordt deze crisis, haar aard, oorzaak en gevolgen beschreven. Ook in het boek van Daenen en Vermeulen gebeurt dit. Maar in dit boek blijft het niet bij een beschrijving van de crisis, er wordt ook uitzicht geboden op een perspectief, zoals de titel al aangeeft. Maar eerst terug naar de crisis. In de grote wereld heerst, zoals bekend een financieel economische crisis die een groot deel van de mensheid treft. De westerse wereld heeft zichzelf jarenlang verrijkt ten koste van andere werelden. Binnen de westerse wereld heeft een toplaag van bankiers, captains of industry, speculanten, mensen met een sterrenstatus en bepaalde politici zichzelf onevenredig veel toebedeeld, ten koste van anderen, van natuurlijke bronnen, van milieu en natuur, van de schaarse goede ruimte. Dat kon op den duur niet goed gaan, en nu lijken de klappen in versneld tempo te vallen. De vraag is of onze welvaartmaatschappij nog  bestaansrecht heeft, en zo nee, of er dan een alternatief is. Behalve de financieel economische crisis wordt een maatschappelijke crisis beschreven waarvan de wortels zijn terug te vinden in het derde kwart van de vorige eeuw. Te denken valt aan de toenemende ontkerkelijking, de grenzen aan de groei, de val van de muur waardoor het vijanddenken wegviel, de schaalvergroting waardoor de functie van kleine gemeenschappen is weggevallen en het individualisme is toegenomen, de emancipatie van minderheden en de multiculturele samenleving die thans tot veel onrust leidt omdat ze aanzet tot extremistische denkbeelden. Door deze crisissen neemt het cynisme en het wantrouwen in de politiek toe.

Voorts wordt geconstateerd dat ongebreidelde marktwerking en de neiging van mensen en organisaties om zoveel mogelijk materieel bezit of kapitaal te vergaren, het fundament van solidariteit kan aantasten. Ook het voortdurend wijzen naar anderen of het eisen van directe oplossingen voor individuele problemen door maatschappelijke instituties kan de bodem onder het samenleven uitslaan.

Gelukkig hebben volgens Daenen en Vermeulen crisissen niet alleen een negatieve uitstraling, ze leiden ook tot het verzetten van de bakens, ze zetten aan tot beweging, zoals in de dialectiek wordt beschreven. Uit crisis ontstaat vaak een nieuwe weg, of het zoeken naar andere oplossingen. De initiatieven daartoe vinden we meestal niet in de grote wereld, want die reageert doorgaans bijna Pavloviaans defensief: bezuinigen, snijden, belastingen heffen, of fuseren. Volgens het boek moet de oplossing worden gezocht in wat wordt genoemd “de kleine wereld”, de directe sociale omgeving. De kleine wereld gaat zich roeren en initiatieven ontplooien. Het roeren zien we bijvoorbeeld in het protest van mensen die zich aansluiten bij de occupy beweging, tegen de huidige wereldorganisatie. Daarnaast zijn er veel mensen die in hun eigen directe omgeving solidair actief en constructief bezig zijn.  In het boek wordt hieraan een hoofdstuk met interviews gewijd met personen die zich inzetten om medemensen op te vangen, hen mogelijkheden te bieden zich te ontplooien of om op kleine schaal maatschappelijke problemen op te lossen.

Uit de beschrijving van deze voorbeelden volgt volgens Danen en Vermeulen een positief perspectief. Er is nog genoeg veerkracht en daadkracht in de maatschappij om de geconstateerde problemen te lijf te gaan. Er is perspectief, als we gezamenlijk zin kunnen geven aan ons bestaan, als we daarbij imperfecties kunnen accepteren, en als we ervaren dat het samen werken en samen leren een meerwaarde geeft die niet door materieel gewin kan worden geëvenaard. Zowel op de laag van organisaties, van leidinggevenden als van professionals kan de meerwaarde worden waargemaakt door samenwerking aan te gaan, door op inhoud te sturen en door maatschappelijke opvoeding te stimuleren. Maatschappelijk pedagogische activiteiten verdienen herwaardering, omdat ze zelfgroei mogelijk maken en  mensen tot zelfverantwoordelijk leven kunnen aanzetten. Met de goede mensen op de goede posities kan ook een kentering in de grote wereld worden bewerkstelligd, en met deze positionering wordt in het boek behalve de analyse van de problemen ook uitzicht gegeven op een hoopvolle toekomst.

Perspectief op een maatschappij in crisis

 

Raf Daenen en Willem Vermeulen

isbn

978 90 5931 769 7 

Perspectief op een

maatschappij in crisis

Samen leren, samen werken en samen leven
BOOM/LEMMA
We leven in een tijd van crisissen. Behalve met een financieel-economische
crisis hebben we ook te maken met een maatschappelijke crisis. Dit brengt
voor veel mensen spanningen en stress met zich mee. Toch kan uit een
crisis ook iets goeds voortkomen: een crisis zet aan tot beweging, tot het
verzetten van de bakens. De initiatieven daartoe vinden we in ‘de kleine
wereld’, ofwel in de directe sociale omgeving. In Perspectief op een
maatschappij in crisis worden vele voorbeelden gegeven van dergelijke
constructieve initiatieven, met name in de welzijns- en zorgsector. Ook
worden er mensen geïnterviewd die zich inzetten voor diverse projecten
waarbij mensen elkaar ontmoeten en ondersteunen. Deze maatschappelijk
pedagogische activiteiten zijn waardevol omdat ze zelfgroei mogelijk
maken en mensen tot zelfverantwoordelijk leven kunnen aanzetten.
Vanuit het microniveau kan de macrowereld vervolgens positief worden
beïnvloed.
Dit boek is geschreven voor studenten en professionals in de sociaalagogische
en pedagogische beroepen, alsmede voor politici en beleidsmakers
die met bezieling en vertrouwen willen vormgeven aan een
samenleving waarin ‘voorleven’ ertoe doet.
Raf Daenen is docent beleid, organisatie en maatschappelijke ontwikkeling
aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven.
Willem Vermeulen is adviseur mens en verkeersveiligheid bij Rijkswater
staat en ontwikkelaar van rekenwiskundeonderwijs bij een educatieve
uitgeverij.

uitgeverij.